Hiduplah untuk memberi sebanyak-banyaknya – Laskar Pelangi

Semalam, untuk kesebelasan kalinya saya menonton filem Laskar Pelangi. Filem Indonesia yang ditayangkan pada tahun 2008, hasil arahan pengarah muda indonesia iaitu Riri Riza dan diterbitkan oleh Mira Lesmana. Filem adaptasi dari novel terkenal Laskar Pelangi hasil karya Andrea Hirata merupakan filem yang ke-4 paling ramai ditonton di Indonesia.

Kenapa perlu saya menonton sampai sebelas kali?

Saya seorang peminat filem. Saya menonton pelbagai jenis filem, melayu, cina, tamil, hindustan, korea, inggeris, perancis, jerman dan lain-lain lagi. Namun filem yang paling kerap ditonton ialah filem inggeris, melayu, korea dan indonesia.

Saya pernah mengulas tentang filem ini 2 tahun lepas, tetapi malanngya artikel tersebut telah hilang sewaktu hosting server saya “crashed”. Saya menulis lagi kerana saya rasakan ia sebuah filem yang perlu ditonton apatah lagi bagi mereka yang mempunyai anak yang bersekolah. Saksikan filem ini di Youtube

[quote]Kegigihan guru di dalam mendidik anak bangsa supaya berjaya dan kegigihan murid belajar untuk merubah nasib diri dan keluarga sangat memberi impak yang besar kepada diri saya.[/quote]

Filem Laskar Pelangi adalah sebuah filem yang sangat indah bagi saya. Sebuah filem yang cukup sempurna buat saya dari segi penceritaan mahupun teknikal. Sinematografi yang sangat cantik dan mengesankan, pencahayaan yang bagus dan lain-lain lagi. Namun aspek teknikal yang bagus bukanlah menjamin sesebuah filem itu turut bagus. Ia memerlukan kesinambungan kedua-dua aspek tadi. Filem ini memiliki kedua-duanya.

Berkisar kehidupan 10 orang murid sekolah yang datang dari keluarga miskin di Pulau Belitung (pulau kecil di Tenggara Pulau Sumatera, Indonesia) dan sebuah sekolah tertua yang masih berusaha meneruskan legasi pembelajaran secara rohaniah dengan penuh keterbatasan. Kegigihan guru di dalam mendidik anak bangsa supaya berjaya dan kegigihan murid belajar untuk merubah nasib diri dan keluarga sangat memberi impak yang besar kepada diri saya.

Filem ini sangat “simple” mudah, tidak ada dialog yang tidak boleh difahami, semuanya jelas dan mendalam. Durasi filem selama 1 jam 59 minit pasti membawa anda menyusuri kehidupan masyarakat di Pulau Belitung yang sangat ringkas namun penuh kepayahan di dalam meneruskan hidup. Ada kegembiraan, ada kedukaan, namun mereka gigih dan tabah.

Hanya ada beberapa nama besar yang turut berlakon di dalam filem ini iaitu Alex Komang (ayah Lintang), Cut Mini (Ibu Muslimah) dan Ikrnagara (Pak Harfan) dan seorang dua lagi selebihnya adalah pelakon-pelakon yang berasal dari pulau tersebut. Sepuluh orang “laskar pelangi” tersebut juga merupakan anak-anak pulau tersebut yang telah terpilih setelah ujibakat dibuat.

[quote]Hiduplah untuk memberi sebanyak-banyaknya, bukan untuk menerima sebanyak-banyaknya[/quote]

Sungguh mengesankan apabila 10 orang anak-anak “asli” pulau tersebut melakonkan watak berkisar kehidupan seharian mereka dan bertutur di dalam dialek mereka sendiri. Jadi anda menonoton sebuah kehidupan sebenar..bukannya sebuah filem.

Antara dialog yang paling diingati adalah ungkapan Pak Harfan (guru besar) “Hiduplah untuk memberi sebanyak-banyaknya, bukan untuk menerima sebanyak-banyaknya”. Itulah juga yang saya pegang selama hidup saya, berilah, tolonglah dan bantulah semampu boleh dan jangan harapkan balasan.

[quote]Laskar Pelangi bukanlah sebuah filem cinta, sebuah filem komedi atau sebuah drama – ia sebuah kehidupan. Dan ianya yang paling mempersonakan yang pernah saya saksikan di dalam hidup.[/quote]

Saya tidak mahu memberi ulasan yang panjang atau menceritakan sinopsis filem ini. Cukuplah dengan mengatakan bahawa sebuah filem yang “kecil” ini merupakan sebuah filem yang sangat besar buat saya. Saya mampu menontonnya untuk kesebelasan kali dan mungkin mampu untuk terus menontonnya untuk keratusan kali. Setiap kali menonton, dialog serta babak-babaknya akan terus membuai saya untuk beberapa hari. Bagi sesetengah orang, air mata pasti menitis – bukan sebab kesedihan..tetapi keindahan sebuah kehidupan.

Laskar Pelangi bukanlah sebuah filem cinta, sebuah filem komedi atau sebuah drama – ia sebuah kehidupan. Dan ianya yang paling mempersonakan yang pernah saya saksikan di dalam hidup.